Zamieszkaj w historii

Wejdź do świata, w którym czas zwalnia, a każdy detal opowiada własną historię. Villa Regenhart została zbudowana w 1898 roku przez przemysłowca Ernsta Regenharta jako prywatna rezydencja dla jego rodziny — symbol sukcesu, elegancji i oddania. Wraz ze swoją żoną Louisą stworzył nie tylko dom, ale także wyrafinowany azyl położony u podnóża Jesioników.

Ich historia to opowieść o ambicji i partnerstwie. Z niewielkiego handlu tekstyliami rodzina Regenhartów stworzyła prosperujące przedsiębiorstwo, które dostarczało swoje wyroby nawet na cesarski dwór, zachowując jednocześnie silną więź z regionem, który wybrali na swój dom. Sama willa stała się odzwierciedleniem ich wspólnej wizji — romantyczna, elegancka i stworzona dla życia pełnego piękna oraz komfortu.

Dziś, po starannej renowacji zachowującej jej neobarokowy charakter, willa zaprasza do osobistego doświadczenia tej historii. Oryginalne detale architektoniczne, wnętrza inspirowane epoką oraz spokojna, szlachetna atmosfera tworzą poczucie intymności, którego nowoczesne hotele często nie potrafią zaoferować. To coś więcej niż pobyt — to powrót do czasów, gdy elegancja, miłość i rzemiosło były częścią codziennego życia.

Miasto Jeseník (Freiwaldau) zyskało w XIX wieku popularność nie tylko dzięki metodom leczniczym Vincenza Priessnitza, stosowanym w tutejszym uzdrowisku, lecz także dzięki przemysłowi tekstylnemu związanemu z firmą Regenhart & Raymann.

Ród tkaczy Regenhart

Nazwisko Regenhart jest ściśle związane z produkcją tekstylną. Jej początki sięgają 1774 roku, kiedy Johann Jacob Regenhart rozpoczął handel przyprawami i płótnem lnianym w Perchtoldsdorf pod Wiedniem. W tym samym czasie nawiązał współpracę z tkaczami płótna w Jeseníku. W 1799 roku jesenicki piernikarz Josef Raymann postanowił założyć przedsiębiorstwo handlujące płótnem lnianym. Później Adolf Raymann poznał w Wiedniu braci Jacoba i Aloisa Regenhartów i zdecydowali się na wzajemną współpracę.

Raymann założył w Jeseníku firmę Raymann & Co. i zajął się produkcją lnianych obrusów oraz serwet. Bracia Regenhart założyli firmę Gebrüder Regenhart & Co., która handlowała jesenickimi wyrobami tekstylnymi w Wiedniu. W tamtych czasach wszystkie towary transportowano zaprzęgami konnymi, a podróż z Jeseníku do Wiednia trwała latem 8–10 dni, a zimą jeszcze dłużej, w zależności od pogody.

Dwór cesarski i światowa renoma

W 1845 roku firma uzyskała pozwolenie na dostarczanie wyrobów lnianych na dwór cesarski. W tym samym roku u rodziny Raymannów w Jeseníku przebywał arcyksiążę Franciszek Karol Habsburg-Lotaryński, ojciec przyszłego cesarza Franciszka Józefa I. Samego cesarza rodzina Raymannów powitała w Jeseníku w 1860 roku. W tym czasie w tutejszym uzdrowisku przebywał król Bawarii Maksymilian II.

W 1871 roku Ernst Regenhart przejął kierownictwo wiedeńskiej firmy Regenhart & Co. Firma zdobyła doskonałą renomę również za granicą, czego potwierdzeniem był jej udany udział w Wystawie Światowej w Filadelfii w 1876 roku. Trzynaście lat później kierownictwo firmy całkowicie przeszło w ręce rodziny Regenhartów. Pod koniec XIX wieku jesenickie przedsiębiorstwo stało się największym producentem płótna lnianego na całym Śląsku.

Firma dbała o swoich 2500 pracowników, tworząc dla nich kasę chorych oraz ubezpieczenie emerytalne, z którego wypłacano świadczenia w przypadku choroby, starości lub niepełnosprawności. Na dwór cesarski dostarczano wyroby z delikatnego adamaszku, zawsze ozdobione herbem odpowiedniej rodziny szlacheckiej. Jeden z takich cennych adamaszkowych obrusów obecni właściciele Villi Regenhart otrzymali od potomków rodziny Regenhartów z okazji uroczystego otwarcia nowej Villi Regenhart.

Architektoniczny skarb w sercu Jeseníku

W 1898 roku rozpoczęła się również historia Villi Regenhart. Ernst Regenhart wraz z żoną Louisą zlecili miejscowemu budowniczemu Alexandrowi Nitschemu wzniesienie okazałej rezydencji u podnóża Zlatého Chlumu, według projektu wiedeńskich architektów Karla i Juliusa Mayrederów. Budowę ukończono w 1899 roku, a rok później do rezydencji dobudowano również domek ogrodowy. Oba budynki zostały wzniesione w stylu neobarokowym.

Na parterze głównego budynku, określanego jako Bergvilla, znajdowały się salony i pomieszczenia gospodarcze, natomiast na piętrze sypialnie, pokoje gościnne i łazienki. W asymetrycznej fasadzie budynku architekci połączyli elementy środkowoeuropejskiego baroku i rokoka. Monumentalne wewnętrzne drewniane schody, kasetonowe stropy, drzwi i inne elementy drewniane inspirowane były północnoeuropejskim neorenesansem, połączonym z kwiatowymi detalami secesyjnymi.

Żłobek grupy Moravolen – od 1945 roku

Po nacjonalizacji w połowie XX wieku willa przeszła na własność grupy Moravolen i zaczęła pełnić funkcję żłobka. Jej pierwotna funkcja mieszkalna została w ten sposób na kilka dziesięcioleci zastąpiona użytkowaniem publicznym.

Siedziba Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Zdrowotnych – po 1989 roku

Po wydarzeniach 1989 roku willę kupił Powszechny Zakład Ubezpieczeń Zdrowotnych (Všeobecná zdravotní pojišťovna). Budynek został następnie wyremontowany i wykorzystywany jako pomieszczenia biurowe i administracyjne.

Powrót w ręce prywatne – 2012

W 2012 roku willę kupili jej obecni właściciele z zamiarem przywrócenia jej dawnego piękna i stworzenia w niej hotelu. Rozpoczęli wówczas kompleksową i wymagającą renowację, która miała na celu zachowanie historycznego charakteru budynku i jego dziedzictwa architektonicznego.

Otwarcie hotelu Villa Regenhart – 2016

Remont hotelu zakończono w maju 2016 roku. Dzięki starannej renowacji neobarokowej willi udało się przywrócić jej dawny blask. Zachowano najważniejsze elementy neobarokowe, neorenesansowe i secesyjne, które uzupełniono zabytkowymi meblami w przestrzeniach ogólnodostępnych.

Villa Regenhart dzisiaj

Od otwarcia w 2016 roku Villa Regenhart stopniowo rozwinęła się w hotel butikowy, który łączy historyczny charakter neobarokowej willi z nowoczesnym komfortem. Dziś oferuje zakwaterowanie, restaurację, centrum wellness, basen, świat saun, zewnętrzne jacuzzi oraz szeroką gamę usług spa. Villa Regenhart kontynuuje tym samym swoją długą historię jako ważne miejsce Jeseníku, ponownie służąc jako przestrzeń wypoczynku, spotkań i pobytu gości.